ستایش
به یاد داشته باش که تو می توانی از من متنفر باشی بی هیچ دلیلی و من هم!!
و به یاد داشته باش که ما هر دو انسانیم...
و به یاد داشته باش که این جهان مملو از انسانهاست! پس این جهان می تواند هر لحظه مالک احساسی جدید باشد...
به یاد داشته باش تو می توانی برایم به قضاوت بنشینی و من هم!!
به یاد داشته باش تو نمی توانی برایم حکمی صادر کنی و من هم!!
به یاد داشته باش قضاوت و صدور حکم بر عهده ی نیروی ماهورایی خداوندگار است..
به یاد داشته باش دوستانم مرا همینگونه پیدا می کنند و می ستایند
حسودان از من متنفرند اما باز می ستایند
دشمنان کمر به نابودیم بسته اند و همچنان می ستایند...
چرا که من اگر قابل ستایش نباشم نه دوستی دارم نه حسودی و نه دشمنی و نه حتی رفیقی...
من قابل ستایشم و تو هم!!!
